Çocuklarımın annesi biricik sultanım Zübeyde olmasa kim bilir bir gece yarısı entrikaya kurban gitmiştim. Şunun şurasında üç beş günlük bir hayat, fakat onun da tadını çıkarmaya imkân bulamıyorum. Hareme aldığım cariyelerle bir kez bile halvet olamadan yaşları otuza geldiğinden azat ettiklerim var! Adamlarım öyle diyor! Yaşlandı diyorlar! Ben de azat…
Buna kafaya taktım. Nasıl olur bu karı-kocayı yedi kez dinlerim de aklımda hiçbir şey kalmaz! Yavere güveniyorum fakat anlattıkları aklıma yatmadı. Sen; sultanlar sultanı Sultan-ı rûy-i zemin, âlem-i İslâm’a halife, kürre-i arza lider ol, lakin bir görüşmeyi yedi kez tekrarla ama hiçbir şey hatırlama! Bu işin içinde bir iş yoksa…
Harem de olmasa, Allah sizi inandırsın, ümmetin işleriyle uğraşmak akıl kârı değil! Sultanlık babadan kalma bir meşgale! Yapacak başka işimiz de olmadığına göre ümmete riyaset etmek, beyt’ül mala göz kulak olmak bize kaldı. Yoksa yapılacak iş değil!… Kendi kendime konuştuğuma bakmayın! Düşmanlarım duyarsa ortalık karışır. Sultan olma sırasına giren nice…
Kadının çığlığı aklıma takıldı! Adamlarımdan birini gönderdim “Kavga eden karı-kocayı bulun getirin” dedim. Sonra da doktoruma kulağımı muayene etmesine izin verdim. Doktorum muayeneden sonra “Haşmetmeap hazretleri, bazı sesler duymuş olabilirsiniz ama bu sesler anlattığınız gibi olmaya bilir. Çünkü bazen insan yaşanmamış olayların seslerini, şikâyetlerini, hatta acılarını bile duyabilir. Bu durumda…
Allah mülkünde kibirlenenleri sevmez! Kim olursa olsun! Hangi makamı işgal ederse etsin, kibri hoş görmez! En büyük Allah’tır, kibirlenmek/büyüklük taslamak da onun hakkıdır! Dolayısıyla unutulmaya mahkûm kulların ona ait bir sıfatı kullanmalarını Allah cezasız bırakmaz. Biz bunu böyle bildik, böyle de inandık! Bunu unutur da mütevazı insanları kibrin çizmeleri altında…
Tevrat’ta yazılanlar ve Nebilerin uygulamaları, yöneticilerin ve zenginlerin çıkarları ile çeliştiğinden bir çıkış yolu aranıyordu. Halk ise kendi halindeydi. Allah’a inanır ve onun azametinden korkardı. Allah’ın emirleri ile kralların buyrukları çatıştığında da halk, Allah’tan müsaade isteyip kralın buyruklarına uyarlardı. Krallar güçlenmiş, Kenan’a korku egemen olmuştu. Kimsenin olmadığı yerde bile halk…
İslâm’ı muzaffer orduların yaydığına inanırız. Savaş kazanan sultanları da İslâm’ın kahramanı ve sembolü olarak görürüz. Oldum olası böyle biliriz! Öyle ki, siyasetsiz İslâm’ın olamayacağına iman bile etmişizdir! Oysa siyaset “adalet”; savaş da “güç” ile yapılır. Devleti kuran ve yaşatan güç, maddi ve manevidir. Bu imkânları akıllıca kullanan siyaset; yönetimde adalet,…
İslâm’ı dünyaya yayanlar, Müslüman tüccarlardı. İslâm’ın tebliğ çağına kadar ticaret; sömürü, kurnazlık, spekülasyon, ihtikâr/karaborsa, kriz ve fırsatçılıkla birlikte anıldı. Belki de tarihte ilk kez ticaret, Müslümanların elinde doğruluğun, güvenilirliğin, karşılıklı kazancın, risk ve kârın… Ekonominin ve sosyal hayatın temel değerlerini temsil eden geliştirici ve dönüştürücü bir uğraş oldu. İslâm’ın ilk…
En iyisi bize bir şey olmaz deyip geçip gitmek! Bir millet 90 milyona yaklaşan yurt içi ve dışı nüfusuyla bütün bildiklerini unutarak yaşayabiliyorsa diyecek bir şey bulamıyorum! Bu kadar endişelenmek benim kusurum! Baksanıza, insanların bin yılı aşkın zamandan beri bu coğrafyada tahkimat yaptıkları değerler kısa sürede unutuluverdi. En can alıcı…
Yıllardan beri muhalifler; rejimi sarsmaya başladığında ABD, İngiltere ve İsrail devreye girer, İran rejimi yıkılmalı diye peş peşe açıklamalar yaparlar! Petrol gelirlerinin %20’sini “Hakkullah veya Fey” diye hortumlayan Ayetullahlar da din, iman, Allah, kitap, imamlar, şehitler…”le donatılmış din sömürüsü nutuklarla sokakları hareketlendirirler. Açıklık yanlısı, özgürlükçü, şeffaf, hesap verebilir, adil… yönetim…